Αλμυρό Panettone

Από τη food blogger, Not Guilty Food.

Είναι κάποιες γεύσεις που σε πηγαίνουν κατευθείαν πίσω στην παιδική ηλικία και συνειρμικά μαζί τους φέρνουν κι ένα σωρό μνήμες, ιστορίες, γεγονότα. Τίποτα δεν υπάρχει από μόνο του. Ακόμη και μια γεύση είναι πάντα συνδεδεμένη με στιγμές, ανθρώπους, με συναισθήματα. Κάπως αλληλένδετα είναι όλα.

Παρόλο που φτιάχνουμε συχνά πιάτα από την κουζίνα της Σερβίας, όποτε πηγαίνω εκεί παρασύρομαι τόσο από τις γεύσεις και σαν να έχω πάθει στερητικό σύνδρομο, θέλω να τα δοκιμάσω όλα, ξανά! Είναι κάποια πιάτα στανταράκια που είναι αγαπημένα μου, μεταξύ αυτών και η κλασική σερβική πίτα, gibanica. Πρέπει να πω πως έχω τεράστια αδυναμία σε όλες τις πίτες του κόσμου και σε ό,τι έχει να κάνει με φύλλο! Νομίζω τα είπα όλα.

Είναι η πίτα σήμα κατατεθέν της σερβικής κουζίνας. Σερβίρεται από το πρωί σε όλα τα γεύματα – καταλαβαίνετε τη χαρά μου – αλλά θα τη βρείτε να προσφέρεται και κομμένη σε ομοιόμορφα, τετράγωνα κομμάτια και σε πολύ καλά σερβικά εστιατόρια. Κάτι σαν ένα gourmet πιάτο. Είναι σαν να τη βλέπω μπροστά μου ζεστή να αχνίζει πάνω σε ένα όμορφο ξύλινο plateau.. Και πράγματι σερβίρεται ζεστή με ένα τύπου κεφίρ ή ξινόγαλα, αλλά και κρύα θεωρείται μεγάλη λιχουδιά.

Μια παρόμοια πίτα εδώ στην Ελλάδα τη λέμε και “πίτα της τεμπέλας” γιατί γίνεται με έτοιμα φύλλα και είναι έτοιμη στο λεπτό. Τα υλικά είναι πολύ συγκεκριμένα και είναι αδύνατον να πάει κάτι λάθος.

Όπως είπα και πριν, αυτή η πίτα μου φέρνει ένα σωρό αναμνήσεις. Το έχω ξαναπεί πως το γράψιμο και το blog λειτουργούν για μένα σαν ένα ημερολόγιο όπου μπορώ να ανοίξω την ψυχή μου. Λειτουργούν θεραπευτικά, απελευθερωτικά. Και πάμε πάλι πίσω στο χρόνο.

Αυτή η πίτα σήμερα φτιάχνεται με έτοιμα ήδη ψημένα φύλλα τα οποία μπορεί κανείς εύκολα να βρει στα περισσότερα παντοπωλεία αλλά και κάποια σούπερ. Όταν ήμουν μικρή, η γιαγιά μου έφτιαχνε αυτή την πίτα σίγουρα μία φορά την εβδομάδα και συνήθως την Κυριακή. Άνοιγε η ίδια τα φύλλα και τα έψηνε πάνω στη μαντεμένια πλάκα του παλιού ξυλόφουρνου, μια σόμπα που εδώ στην Ελλάδα τη λένε και μασίνα. Έψηνε τα φύλλα και τα στοίβαζε στην άκρη για να φτιάξει την πίτα. Ακόμη έχω στη μνήμη μου το άρωμα της ζύμης καθώς ψηνόταν πάνω στην καυτή πλάκα. Κι εγώ από δίπλα, η ουρά της γιαγιάς μου, φυσικά βοηθούσα.

Περίμενα υπομονετικά να ανοίξει όλα της τα φύλλα και καθώς ήξερε την αδυναμία μου, θα έφτιαχνε πάντα κι ένα για μένα, σαν αντάλλαγμα για την “πολύτιμη” βοήθειά μου. Ήταν για μένα η απόλυτη λιχουδιά! Το ζεστό ακόμη φύλλο πίτας τυλιγμένο σε ρολό με καϊμάκι (ένα τοπικό τυρί κρέμα). Έλιωνε και έτρεχε το καϊμάκι μέσα από τη ζεστή πίτα, γινόμουν χάλια εγώ αλλά έτρωγα ό,τι πιο νόστιμο υπήρχε!

Η σέρβικη gibanica φτιάχνεται συνήθως με αρκετά αυγά και υγρή σόδα και αυτό την κάνει αρκετά πλούσια και φουσκωτή στην εμφάνιση. Αυτό φυσικά την κάνει να διαφέρει και από την ελληνική πίτα της τεμπέλας. Σήμερα κάνω την αγαπημένη μου gibanica στη μορφή ενός ωραίου, αφράτου, αλμυρού panettone. Της ταιριάζει πολύ αυτό το σχήμα, το έχω κάνει πολλές φορές και είναι πολύ εντυπωσιακό σαν αποτέλεσμα. Τολμήστε να το εντάξετε ακόμη και στα πιο επίσημα τραπέζια σας σαν starter.

Υλικά (για δυο panettone)

  • 800γρ έτοιμα ψημένα φύλλα (τα βρίσκω στην αγορά και σαν ποντιακό γιουφκά ή και σαν πολίτικο φύλλο)
  • 8 αυγά
  • αλάτι, με προσοχή
  • 800γρ φέτα τριμμένη (μπορείτε να βάλετε μισή φέτα μισό ανθότυρο)
  • 120ml λάδι (ελαιόλαδο)
  • 50γρ βούτυρο
  • 200ml κεφίρ ή ξινόγαλα
  • 500ml ξινό νερό ή σόδα

Eκτέλεση

Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 185C. Σε ένα μεγάλο μπολ βάζετε τα αυγά και το αλάτι και τα χτυπάτε με το σύρμα να αφρατέψουν λίγο. Ρίχνετε μέσα στο μπολ τη φέτα, το λάδι, το ξινόγαλα και το ξινό νερό. Δουλεύετε το μείγμα με τα χέρια σας για λίγο ώστε να ενωθούν τα υλικά. Έχετε ετοιμάσει τις χάρτινες θήκες για τα panettone. Τις βάζετε πάνω σε ένα ταψάκι. Αρχίζετε να φτιάχνετε την πίτα. Κόβετε κομμάτια από το φύλλο, συνήθως το ένα φύλλο το διαιρώ σε 3 ή 4 μέρη ανάλογα με το μέγεθος. Βουτάτε το κάθε κομμάτι μέσα στο μείγμα παίρνοντας με αυτό κάθε φορά και από λίγο τυρί, το τσαλακώνετε ελαφρά και αρχίζετε να γεμίζετε τις θήκες. Αφού γεμίσετε τις θήκες, λογικά θα έχετε ξοδέψει και το μείγμα. Η πίτα σας πρέπει να είναι δύο δάχτυλα πιο κάτω από το χείλος της χάρτινης θήκης γιατί θα φουσκώσει αρκετά. Πριν τα βάλετε στον φούρνο κόψτε σε μικρούς κύβους το βούτυρο και αραδιάστε το στην επιφάνεια από τις πίτες. Βάλτε τις στον φούρνο και ψήστε για 45 λεπτά περίπου ανάλογα με τον φούρνο σας. Όταν ψηθούν, αφήστε τις για 10 λεπτά σε θερμοκρασία δωματίου και μετά μπορείτε να τις ανοίξετε από τις θήκες τους. Σερβίρετέ τις με γιαούρτι ή κεφίρ.


Η Βέσνα Ξανθοπούλου είναι food blogger, food traveler & food lover. Εδώ και δύο χρόνια βρίσκεται πίσω από το food blog Not Guilty Food και μοιράζεται μαζί μας τις γαστριμαργικές της περιπέτειες και όλα όσα συμβαίνουν καθημερινά στην κουζίνα της. Το blog στάθηκε ως η τέλεια ευκαιρία για να βγουν προς τα έξω οι δύο μεγάλες της αγάπες, η μαγειρική και το food photography. Καθημερινά πειραματίζεται φτιάχνοντας όμορφα, δημιουργικά πιάτα, χωρίς ενοχές και περιορισμούς. Δεν υπάρχουν ένοχες, απαγορευμένες τροφές παρά μόνο σεβασμός για τις πρώτες ύλες, ισορροπία και μέτρο. Αυτό είναι και το Not Guilty Food. Αγάπη, σεβασμός και μέτρο.

share post to:
Author