Ο Αθλητισμός Βοηθάει τη Σωματική και τη Ψυχική μου Υγεία

1. Ασχολείσαι με το στίβο και τον πρωταθλητισμό από την ηλικία των 6 ετών. Ξαφνικά στη ζωή σου, διαγνώστηκες με τη Μυασθένεια Gravis. Μίλησέ μας για το πως αντιμετώπισες τη συγκεκριμένη ασθένεια.

Πράγματι, ανήκω στο χώρο του στίβου από 6 ετών. Καθώς τα χρόνια περνούσαν και το σώμα μου ωρίμαζε, ξεκίνησα τον πρωταθλητισμό στα σπριντ. Το 2017 η Μυασθένεια Gravis μου χτύπησε την πόρτα και φώναξε «ήρθα για να μείνω». Στην αρχή τολμώ να πω ότι δεν αντιλήφθηκα τη σοβαρότητα της κατάστασης και ήμουν αρκετά χαλαρή. Οι γιατροί ωστόσο, με είχαν προϊδεάσει για μια νόσο σχετικά προβλέψιμη αλλά ταυτόχρονα και αρκετά απρόβλεπτη, η εξέλιξη της οποίας επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες. Την τελευταία εβδομάδα πριν το σοβαρό χειρουργείο που χρειάστηκε να κάνω, άρχισα να αντιλαμβάνομαι τη σοβαρότητα της κατάστασης και το που βρισκόμουν. Έκτοτε, έχω καθημερινά να παλεύω με κάθε παράγοντα που μπορεί να επηρεάζει τη νόσο μου και με κάθε σύμπτωμα που μου «χαρίζει» στο πέρασμα της. Υπάρχουν οπτικές, κινητικές και αναπνευστικές διαταραχές και όλα αυτά είναι μια αλυσίδα που συνεχώς φέρνει κι άλλα. Το θέμα είναι πως θα διαχειριστείς αυτή την αλυσίδα! Αν θα την αφήσεις να σε «πνίξει» ή αν θα φροντίζεις κάθε κρίκο της αναλόγως! Τα έχω βρει με τον εαυτό μου, έχω αποδεχτεί την κατάσταση και τη διαχειρίζομαι όσο πιο καλά μπορώ ώστε να ζω αξιοπρεπώς. Κάνω όσα μου λένε οι γιατροί, ακούω τον κάθε κρίκο του οργανισμού μου και πράττω ανάλογα ώστε να κρατώ την αλυσίδα μου σε καλή κατάσταση!

2. Στην παιδική ηλικία το άθλημα με το οποίο ασχολούσουν ήταν το τρέξιμο. Τα τελευταία δύο χρόνια ήρθε στη ζωή σου ο ακοντισμός. Πες μας πως προέκυψε η ενασχόληση σου στην κατηγορία ΑμεΑ.

Πριν δυο χρόνια αποφάσισα τελικά να ασχοληθώ ξανά με το στίβο σε κατηγορίες ΑμεΑ πλέον. Είχα ξεκαθαρίσει μέσα μου ότι δεν μπορούσα να μπω και πάλι στη διαδικασία του αγωνιστικού τρεξίματος και των σπριντ, έπρεπε να δω την αλήθεια και να παραδεχτώ ότι το σώμα μου δεν ακολουθεί πλέον μετά από όλα αυτά. Το μόνο που έμενε να κάνω ήταν οι ρίψεις, που όμως είμαι αρκετά αδύναμη για κάτι τέτοιο και ειδικά έχοντας μια πάθηση που στην ουσία προσβάλλει το μυϊκό σύστημα. Παρόλα αυτά, όταν είπα στον προπονητή μου ότι μου αρέσει το ακόντιο, με δοκίμασε και μου είπε «ξεκινάμε» !! Ανήκω στον Α.Σ ΑμεΑ Ελπίδα Θεσσαλονίκης που κάνει τεράστια προσπάθεια να βοηθήσει κάθε παιδί με οποιαδήποτε αναπηρία να εξελιχθεί μέσα από τον αθλητισμό. Ο προπονητής μου  προσπαθεί κάθε μέρα να διαχειριστεί το σώμα μου με μεγάλη προσοχή και πάντα με οδηγό τις οδηγίες των γιατρών μου, είναι το Ευαγγέλιό μας. Θέλουμε χρόνο. Είδα όμως ότι υπάρχουν προοπτικές για να εξελιχθώ μέσα από το ακόντιο και άρχισα να καταλαβαίνω μέρα με τη μέρα ότι η ήπια ενασχόληση με τον αθλητισμό, βοηθάει πολύ και την υγεία μου. Και τη σωματική και την ψυχική. 

3. Είσαι έφορος και προπονήτρια στο τμήμα στίβου του ΠΑΟΚ. Μίλησέ μας γ’ αυτό το ρόλο σου.

Η θέση που έχω στο τμήμα στίβου του ΠΑΟΚ είναι καθαρά διοικητική, με απλά λόγια είμαι η Γενική Αρχηγός του τμήματος που διαχειρίζεται τα πάντα. Η σχέση μου με τους αθλητές μας, είναι μια έντονη σχέση αληθινής αγάπης! Καταλαβαίνω πως αισθάνονται και την προσπάθεια που καταβάλουν γιατί το έχω κάνει και συνεχίζω να το κάνω και η ίδια. Εάν έστω και ένα παιδάκι, ένας άνθρωπος εμπνευστεί από εμένα και καταλάβει ότι δεν πρέπει να τα παρατάμε ποτέ ότι κ αν συμβαίνει στη ζωή μας, θα είμαι πάρα πολύ ευτυχισμένη. Η ζωή είναι μια καθημερινή μάχη και πρέπει πάντα να παλεύουμε με όλες μας τις δυνάμεις για αυτά που μας ανήκουν. Κι αν κάτι πάει στραβά, χαμογελάμε και προχωράμε παρακάτω. Όλα στη ζωή, ακόμα και τα χειρότερα έχουν κάτι καλό να μας διδάξουν και πρέπει εκεί να εστιάζουμε.

4. Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον; Αληθεύει ότι έχεις βάλει στόχο την Παραολυμπιάδα στο Παρίσι το 2024;

Αν πω ότι δεν το έχω βάλει στόχο, θα πω ψέματα! Το θέλω πάρα πολύ και παλεύουμε πολύ μαζί με τον προπονητή μου κ. Μητσιόπουλο. Πρώτα όμως πρέπει να περάσουμε μια τυπική γραφειοκρατική διαδικασία στην οποία συναντήσαμε κάποια εμπόδια. Μόλις λυθεί αυτό, θα απελευθερωθούμε αρκετά. Μέχρι το Παρίσι υπάρχει και Παγκόσμιο, Πανευρωπαϊκό και ενδιάμεσα και κάποια μίτινγκ. Θέλουμε να πάμε σε όλες τις διοργανώσεις. Οι επιδόσεις λένε ότι μπορούμε να σταθούμε αξιοπρεπώς, παρόλα αυτά εγώ θα πω δουλειά και μόνο δουλειά και ας αφήσουμε τις πράξεις να μιλάνε. 

share post to:
Author