Όσκαρ Πότε θα Γίνουν;

Από την Ανδρομάχη Γεωργιάδου, Σεναριογράφο – Ηθοποιό.

Πλησιάζει η πιο σημαντική βραδιά του Χόλυγουντ, με κάποια καθυστέρηση βέβαια. Αντί για τις 28 Φεβρουαρίου, που είχε προγραμματιστεί η ημερομηνία της απονομής των Όσκαρ, μετακινήθηκε στις 25 Απριλίου.

Δεν είναι η μόνη αλλαγή που έκανε η Ακαδημία αυτή τη χρονιά. Νέοι κανόνες που πρέπει να τηρούνται απ’ όλες τις υποψήφιες καλύτερες ταινίες φέτος στοχεύουν στην καλύτερη αντιπροσώπευση ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες. Η εποχή που ο Marlon Brando αρνήθηκε το Όσκαρ του για το Νονό, στέλνοντας μια Ινδιάνα στη θέση του ως διαμαρτυρία για την κακή αντιπροσώπευση των Ινδιάνων στον κινηματογράφο, ανήκει στο παρελθόν. Οι καινούριοι κανόνες αποθαρρύνουν τις διακρίσεις βάσει φύλου, φυλής, εθνικότητας ή σωματικής αναπηρίας στον εργασιακό χώρο. Ένας απ’ αυτούς απαιτεί ότι αν τουλάχιστον ένας πρωταγωνιστής ή κάποιος σημαντικός ρόλος δεν ανήκει σε μειονότητα, τότε το 30% των ηθοποιών που παίζουν δευτερεύοντες η μικρούς ρόλους στην ταινία πρέπει να ανήκουν σε μειονότητα. Όταν το 2018 η Frances McDormand παρέλαβε το Όσκαρ της, τόνισε αυτήν την ανάγκη για diversity, την ανάγκη για πιο δίκαιη και ολοκληρωμένη αντιπροσώπευση του ανθρώπινου πληθυσμού κατά την παραγωγή μιας ταινίας.

Τα τελευταία δυο χρόνια ανάμεσα στις υποψήφιες για Όσκαρ ταινίες ήταν το Joker και το Black Panther, και οι δυο ακριβές παραγωγές. Φέτος ούτε μια μεγάλη παραγωγή δεν έχει συμπεριληφθεί στις συζητήσεις για απονομές βραβείων. Βέβαια πάντα η Ακαδημία προτιμούσε να βραβεύει ταινίες που θεωρούνται σημαντικές, και αυτές τείνουν να είναι μικρές και ιδιαίτερες παραγωγές, όπως το Parasite, το Roma και το Shape of Water.

Αλλά ενώ πέρσι συναγωνίζονταν θρυλικοί σκηνοθέτες όπως ο Scorsese, o Tarantino και ο Mendes, φέτος κυριαρχούν πολλά καινούρια ονόματα που είναι άγνωστα στο ευρύ κοινό. Θα περίμενε κανείς να πρωτοστατεί φέτος ο David Fincher με την ταινία του Mank, αλλά απ’ ότι φαίνεται φαβορί είναι μάλλον ταινίες όπως το Nomadland της Chloe Zhao και το Ma Rainey’s Black Bottom του George C. Wolfe.

Amanda Seyfried, Mank

Στις best actress λίστες των κριτικών προς το παρόν κυριαρχούν ονόματα όπως η Viola Davis, η Frances McDormand, η Carey Mulligan και η Vanessa Kirby.

Carey Mulligan, Promising Young Woman

Φαίνεται ότι ίσως να είναι φέτος η σειρά της Viola Davis, η οποία έχει ήδη ένα Όσκαρ δεύτερου ρόλου, αλλά αυτή τη φορά είχε την ευκαιρία να ξεδιπλώσει το ταλέντο της στον αβανταδόρικο ρόλο της θρυλικής Ma Rainey, της πρώτης σημαντικής τραγουδίστριας των blues.

Viola Davis, Chadwick Boseman

Στην κατηγορία best actor κυριαρχεί ο Chadwick Boseman για τη συγκινητική δουλειά του στην ίδια ταινία, τον τελευταίο ρόλο του πριν τον πρόωρο θάνατό του. Το Όσκαρ φέτος προφανώς προορίζεται για τον πολύ σημαντικό και δημοφιλή αυτόν καλλιτέχνη.

Στην κατηγορία supporting actor τα πράγματα δεν είναι τόσο ξεκάθαρα. O Daniel Kaluuya για το Judas and the Black Messiah, ο Sacha Baron Cohen για το Trial of the Chicago Seven, ο Stanley Tucci για το Supernova, ο Leslie Odom Jr για το One Night in Miami είναι κάποια από τα ονόματα που θα μπορούσαν να κάνουν την έκπληξη.

Sacha Baron Cohen, Trial of the Chicago 7

Στην κατηγορία best supporting actress θα στοιχημάτιζα ότι η Amanda Seyfried θα πάρει το βραβείο, παρ’ όλο που έχει ανταγωνισμό από την Olivia Colman και την Youn Yuh-jung.

Πώς μπορεί κανείς να συγκρίνει τόσο διαφορετικές ταινίες και να αποφανθεί ποια είναι η καλύτερη; Το γούστο δεν είναι άλλωστε κάτι εντελώς υποκειμενικό, εφόσον μια ταινία που για κάποιον μπορεί να είναι η καλύτερη της χρονιάς, κάποιος άλλος μπορεί να μη θέλει να τη δει καν; Ποια είναι τα κριτήρια και πόσο αντικειμενικά μπορεί να είναι αυτά; Είναι δύσκολο να κρίνει κανείς ποια ταινία είναι η καλύτερη, αλλά ίσως μπορούμε να αρκεστούμε στο ποια έχει το περισσότερο βάρος, ποια άφησε το στίγμα της τη συγκεκριμένη χρονιά. ‘Η για ποιον καλλιτέχνη είναι φέτος η σειρά του. Τα ΄Οσκαρ είναι μάλλον μια συνταγή μοναδική με τους δικούς της κανόνες όπου πολλά μπορεί να παίζουν ρόλο. Η πολιτική, η διαφήμιση, πόσα χρήματα ξοδεύτηκαν για το σκοπό αυτό, πόσο δημοφιλείς οι καλλιτέχνες, η τύχη ή ο βαθμός δυσκολίας ενός ρόλου.

Κανείς δεν θα έλεγε ποτέ ότι ο Joaquin Phoenix είναι καλύτερος από τον Leonardo DiCaprio, αλλά μπορούμε να αναγνωρίσουμε ότι τη συγκεκριμένη χρονιά που συναγωνίζονταν, με το Joker ο Phoenix είχε την ευκαιρία να παίξει το ρόλο της ζωής του. Η Glenn Close, η οποία έχει προταθεί για Όσκαρ 7 φορές, έχει ξεχωρίσει πάλι φέτος με τη συμμετοχή της στην ταινία Hillbilly Elegy, αλλά ίσως να έρθει τελικά η ώρα της όταν προβληθεί η επόμενη ταινία της Sunset Boulevard, στην οποία όχι μόνο θα παίζει έναν πολύπλοκο και ήδη δημοφιλή ρόλο του Broadway, αλλά θα τραγουδήσει επίσης. Η Renee Zellwegger άλλωστε κέρδισε το δεύτερό της Όσκαρ πέρσι όταν όχι μόνο υποδύθηκε τη θρυλική Judy Garland, αλλά κατάφερε να πείσει και με το τραγούδι της. Το ίδιο και η Emma Stone όταν στο La La Land τραγούδησε και χόρεψε επίσης. Παράδειγμα που αποδεικνύει ότι εφόσον δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ποιος έκανε την καλύτερη δουλειά φέτος, μπορούμε τουλάχιστον να αρκεστούμε στο ποιος έκανε την πιο πολλή δουλειά.


Η Ανδρομάχη Γεωργιάδου σπούδασε θεατρολογία στο Columbia University και υποκριτική στο New Actors Workshop, τη σχολή του Mike Nichols στη Νέα Υόρκη. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός και σεναριογράφος στη Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες, την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

share post to:
Author