Αγάπη Είναι να με Ακούς

            Από τη Μαριέλλα Γιαννοπούλου, Συμβουλευτική Ψυχοθεραπεύτρια.

Τι είναι η αγάπη;

Αγάπη είναι μια σειρά επαναλαμβανόμενων πράξεων που δείχνουν στον άλλον ότι έχουν αξία για εμάς και ότι θέλουμε να περνάμε χρόνο μαζί τους, να τους γνωρίζουμε ξανά και ξανά. Αγάπη είναι οικειότητα.

Κατά τον Ουμπέρτο Ματουράνα, η «αγάπη είναι η ρύθμιση που μας επιτρέπει να αποδεχόμαστε τον άλλον σαν νόμιμο άλλον σε στενή συνύπαρξη». Γιατί ο άνθρωπος αλλάζει… και ακόμα κι αν πιστεύετε ότι δεν αλλάζει, οι συνθήκες στη ζωή μας αλλάζουν.

Αγάπη είναι να μοιράζεσαι την καθημερινότητα σου με κάποιον άλλον. Όπως έχει πει μια πολύ καλή φίλη: είναι να υπάρχει κάποιος που είναι μάρτυρας στη ζωή σου. Αγάπη ΔΕΝ είναι, «σε ερωτεύτηκα και τώρα (νομίζω ότι) σε ξέρω και είμαστε καλά και συνεχίζω να σε αγαπώ πιστεύοντας ότι είσαι ο ίδιος άνθρωπος όπως όταν σε γνώρισα πριν καιρό».

Όλοι μας χρειαζόμαστε συνεχόμενη φροντίδα έτσι ώστε να μπορούμε να εμπιστευτούμε και να συζητάμε όλα αυτά που οι περισσότεροι από εμάς κρατάμε μέσα στο μυαλό μας και ακόμα πιο βαθιά στην καρδιά και στο σώμα μας. Αγάπη είναι να φέρνεις ένα τσάι στον άνδρα σου που έχει πολλά email να απαντήσει αργά το βράδυ.

Αγάπη είναι όταν αγκαλιάζεις τη σύντροφό σου παρόλο που δεν καταλαβαίνεις γιατί κλαίει και περιμένεις με υπομονή να ηρεμήσει. Η αγάπη είναι μια συγκίνηση και ένας τρόπος να σχετιζόμαστε και να συνδεόμαστε με άλλους ανθρώπους. Αγάπη είναι η απόλαυση και ταυτόχρονα το νόημα στη ζωή. Η ζωή έχει νόημα όταν αγαπάμε και ταυτόχρονα αυτό μας δίνει απόλαυση στην καθημερινή μας ζωή επειδή το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας είναι οι σχέσεις που έχουμε (γονικές, φιλικές, συντροφικές, ρομαντικές, παροδικές, επαγγελματικές κ.α.). Ο Viktor Frankl, Εβραιος νευρολόγος, ψυχίατρος και συγγραφέας, έγραψε: «Τότε κατάλαβα το νόημα του μεγαλύτερου μυστικού που έχει να δώσει η ανθρώπινη ποίηση και η ανθρώπινη σκέψη: Η σωτηρία του ανθρώπου έρχεται μέσα από την αγάπη και μέσα στην αγάπη. Κατάλαβα πως ένας άνθρωπος που έχει χάσει τα πάντα, μπορεί να νιώθει ευτυχία, ακόμη κι αν είναι για μια στιγμή, στην σκέψη του αγαπημένου του».

Γιατί αγαπάμε;

Είμαστε θηλαστικά και βιολογικά έχουμε την ανάγκη για σύνδεση. Χωρίς σύνδεση ο άνθρωπος αισθάνεται ότι είναι σε κίνδυνο σε βιολογικό επίπεδο. Δεν έχουμε επιλογή να μην αγαπάμε. Θα ήταν πολύ όμορφο να μπορούσαμε να πείσουμε τον εαυτό μας ότι δεν είμαστε υπό απειλή όταν νιώθουμε μοναξιά. Όμως αυτό δεν είναι εφικτό! Μάλιστα, ο Gregory Bateson είχε πει ότι οι καλλιτέχνες γνωρίζουν ότι δεν μπορεί κανείς να διαχωρίσει τη λογική από τη συγκίνηση και ότι οι ίδιοι οι καλλιτέχνες εστιάζουν στη γέφυρα που συνδέει τη σκέψη και τη συγκίνηση.  Είναι εκείνο το σημείο στο οποίο βρίσκονται όλες αυτές οι συγκινήσεις όπως αγάπη, ζήλια, χαρά, ενθουσιασμός, μίσος, θυμός, στεναχώρια κ.α.  Για να φτάσουμε λοιπόν σε αυτές τις συγκινήσεις, δηλαδή και στην αγάπη, χρειάζεται να βρούμε το σημείο που ενώνονται η σκέψη και η συγκίνηση. Είναι ένα σημείο που δεν μπορεί να οριστεί αλλά όλοι μας γνωρίζουμε για παράδειγμα, όταν αγαπάμε και όταν μας αγαπούν.

Γιατί είναι σημαντική η επικοινωνία για να νιώθουμε αγάπη;

Η οικειότητα στην αρχή μιας σχέσης είναι δεδομένη και ο έρωτας μας φέρνει κοντά. Έρωτας που δεν γνωρίζει χρόνο, όρια ή ελαττώματα. Το πάθος αρχίζει να μειώνεται στο διάστημα μεταξύ 6 μήνες και 2,5 χρόνια. Τότε αρχίζουν και μας απασχολούν άλλα θέματα στην καθημερινότητά μας, χάνεται η επικοινωνία και δεν αφιερώνουμε χρόνο στον άλλον άνθρωπο.

Όμως θέλει προσοχή γιατί αν δεν επικοινωνούμε:

1. Ο ερωτισμός και η σεξουαλική επιθυμία μειώνεται όταν η σχέση παύει να θρέφεται και να εξελίσσεται. Μια οποιαδήποτε σχέση που εξελίσσεται μας προσφέρει το καινούργιο και επομένως κρατάει την περιέργειά μας σε εγρήγορση. Όταν έχουμε περιέργεια πάμε κοντά σε αυτό που μας προκαλεί αυτό το συναίσθημα και νιώθουμε μεγαλύτερη ζωντάνια! Όπως όταν είμαστε ερωτευμένοι!

2. Ο εγκέφαλός μας (βιολογικά) πιστεύει ότι θα πεθάνουμε επειδή η ανάγκη μας για οικειότητα, επικοινωνία και αγάπη είναι γραμμένη στο DNA μας. Θέλουμε να μας αποδέχονται για να μπορούμε να παραμείνουμε μέσα στην ομάδα. Με αυτόν τον τρόπο αυξάνουμε τις πιθανότητές μας να επιζήσουμε. Όταν δεν επικοινωνούμε νιώθουμε ότι δεν αξίζουμε, ότι δεν μας αγαπάνε και αυτό δημιουργεί αγωνία, άγχος και κατάθλιψη.

3. Αν δεν επικοινωνούμε, δεν μπορούμε να δείξουμε τον πραγματικό μας εαυτό στον άλλον και, επομένως δεν μπορούμε να νιώσουμε ότι ο άλλος μας αγαπάει για όλο μας το είναι.

Άρα η αγάπη είναι επικοινωνία;

Όταν επικοινωνούμε, τότε συνδεόμαστε. Μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας, δείχνουμε τις «καλές» μας πλευρές αλλά ακόμα πιο ανακουφιστικό είναι ότι μπορούμε να ξεδιπλώσουμε αυτές τις σκέψεις, και τα συναισθήματα που δεν μοιραζόμαστε με άλλους εύκολα. Είναι αυτές οι σκέψεις που δε βγάζουν πάντα νόημα μέσα στο μυαλό μας και όταν τα συζητάμε με έναν άνθρωπο που μας ακούει και μας αποδέχεται, νιώθουμε ζεστασιά και σύνδεση, οι σκέψεις μας βγάζουν περισσότερο νόημα και δεν μας προκαλούν τόσο φόβο και τα συναισθήματα κάνουν τον κύκλο τους. Νιώθουμε ασφάλεια και νιώθουμε ότι αξίζουμε, αφού κάποιος αφιερώνει χρόνο και μας ακούει με προσοχή. Νιώθουμε αγάπη. Γιατί συχνά η αγάπη είναι απλά να με ακούς. #ΣυνδέσουΜεΑγάπη #ΦτάνειΝαΜεΑκους

Δοκιμάστε να κάνετε κάποιες ερωτήσεις ο ένας στον άλλον. Πατήστε εδώ για να δείτε ερωτήσεις.


Η Μαριέλλα Γιαννοπούλουείναισυμβουλευτικήψυχοθεραπεύτρια με διπλό μεταπτυχιακό στη Συμβουλευτική Ψυχολογίααπό το Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης. Ειδικεύεται στην Συστημική θεραπεία και έχει συνεργαστεί με το Boston Children’s Hospital στο τμήμα της Εφηβικής Ιατρικής.  Συνδεθείτε μαζί της στο www.mariellagiannopoulou.gr και στο instagram (@mariellagiannopoulou).

share post to:
Author